ديوان شرر قمى بيگدلى ( شعر - فارسى ) شرر بيگدلى ، حسينعلى بن لطفعلى ، - 1248 ق ديوان اشعار شاعر است با تخلص شرر ، شامل غزليات به ترتيب حروف تهجى ، و چند تخميس ومثنوى [ منزوى 3 / 2377 ] 5784 ) نسخه شماره : 3065 - 75 / 16 آغاز : سرشك آن همه خون است واينك اين همه آب / كه گفت چشم من و ديده سحاب يكى است گرت جمال ببينم خيال درنظراست * به اين خوشم كه حضور تو با غياب يكى است انجام : يكى سحاب زند كله بر سر ابطال * كه خنجرش همه برق گشت وتاركش باران فشار زان به تكاور چو گاز برآهن * كرا ز گرز به مغفر چو پتك برسندان افتادگى ازآغاز و انجام ، شكسته ، نستعليق ، بى كا جلد : تيماج وعطف تيماج قهوه اى سوراخ شده ، 91 برگ ، 11 سطر ، 17 * 21 سم ديوان شفايى ( شعر - فارسى ) شفائى محلاتى ، باقر او حلاج بوده ولى معروف به حكيم باقر شفائى به جهت معاشرت او با شفائى اصفهانى . [ الذريعة 9 / 122 و 531 ] 5785 ) نسخه شماره : 153 - 153 / 1 آغاز : بسمله . تا عشق رفته روز ازل بر زبان ما * رقصد به حرف عشق زبان در دهان ما عشق اسم اعظم است چو تعويذ بسته اند * كروبيان قدس به بازوى جان ما انجام : چون نباشم بعد از اين ورشكوه ام آتش زبان * از زبان بنده خاموشى چرا برداشتى افتادگى از انجام ، نستعليق ، بى كا ، قرن 13 ، تمامى صفحات مجدول مذهب و مشكى ، جلد : تيماج ، قهوه اى ، ضربى ، ترنج با سر ، لچكى ، مجدول ، 140 برگ ، 12 سطر دوستونه چليپائى ، 14 * 5 / 19 سم ديوان شمس تبريزى - شمس الحقايق - ديوان مولوى بلخى - كليات شمس مولوى ، جلال الدين محمد بن محمد ، 604 - 672 ق ( شعر - فارسى ) مولوى غزليات خود را به نام مرشد خود شمس الدين تبريزى سروده ، به نام شمس الحق تبريزى از خود نشان گذاشته است . ديوان او با اضافاتى در ايران و هند به نام ( كليات